DÜŞ düş’ermek ister!

DÜŞ düş’ermek ister!   
                                                         
Sizde yüreğinizdeki düş'ü yeşertin ve hayatınıza umut tohumlarını inançla,azimle dikin.
Dünya üzerinde iyi işler çıkarmış insanların tümü DÜŞLEMİŞTİR ,düşlediğini yaratmış ve ona bağlı kalmıştır.

Bir düş kurdum düşümde..

Hayatımı en dipte yaşarken, nasıl zirveye çıktığımı ve bunun tüm evrelerini düşledim.

Şimdi teker teker başarı merdivenlerini çıktığımı arzuladığım hayata nasıl an be an yaklaştığımı hissediyorum.Aynı anda keyifteyim de.
Çünkü düş içimizde doğmaya hazır.

 Düşle...Ve arzuladığın hayata kavuş!
Şimdi sıra sende...
Düşle..

''Pusat Kübra''
 

Yine yeniden başlamak kendine...

Her türlü özlem kendinedir
her seste kendini dinler insan
bilinmeyen limanlara yelken açar
...her gördüğünü kendi rengiyle boyar
her şehir bir büyük ruhun yansımasıdır
her gittiği yerde bir parçası kalır insanın
insan kendi tahtına oturana kadar hep kayar
her basamak bir öncekinden daha yüksektedir
basamaklar bitince sonsuz düzlük sonsuzluğa uzar
bilge, sonsuz düzlüğün sonsuzluğunda sonsuz kalır
her ses bir diğerinin yerine göre yer tutar boşlukta
dıştaki sınırların içinde kalanına varlığım der
kendinin çizmediği hiçbir sınır kendi değildir
her zaman kendi için başkalarına uzar
yanlış yerde arayan yanlış şey bulur
buğday başağından habersizdir
her gün kendi şafağını taşır...

Sartre

Cennetin Dibi

"İnanın, kiliseye, camiye gitmiyorsanız bedava diyedir. Türümüzün bir özelliği bu. Bir yandan beş para etmeyen şeylere dünyanın parasını verir, bir yandan da maddi değeri yok diye dünyanın en güzel şeylerinin bedava olduğunun farkına varmaz ya da küçümseriz."Gündüz VASSAF

Carl Gustav Jung

"Kendi kalbine bakamayanın yaşamı bulanıktır; kendi yüreğine bakabilme cesareti gösterenler gönlünün muradını keşfedenlerdir. Dışarıya bakan rüya görür,hayal dünyasında kaybolur; içeriye bakan uzanır,kendini keşfeder."
-Carl Gustav Jung-

Kendin/den

Gitmek isteseniz de gidemezsiniz kendinizden...!
Hangi sokaktan dönseniz karşılaşacaksınız kendinizle,
O sana,sen ona soracaksınız hep...
.........ve koca bir sessizlik oluşacak
ruhunuzu ele geçiren...
...nefesinizi kesecek gerçekler...
......sıyrılmış hayatlar,ıskalanmış mutluluklar göreceksiniz...!
ama yine de o köşebaşını döneceksiniz defalarca...

asla bitmeyecek kendinize dönüşleriniz...!
'Pusat Kubra'

Zam/AN

Bazen insan,
alışmak ister..
karışmak ister tene
tükendiği yerden,
tekrar doğmak ister..
yine yeniden
Sen benim en anlamlı tükenişlerim,
sen benim sessizce kendime doğuşlarımsın
Sana bakmak,
ölümü bile bile,
ölümsüzlüğe kanat çırpmak gibi...
''Pusat Kubra''

Ölüm=Yaşam

Her sevginin başlangıcı ve süreci, o sevginin bitişinin getireceği boşluk ve yalnızlık ile dolu. Belirsizlikler arasında belirlemeye çalıştığımız yaşam gibi. Sevgi isteği, kendi kendine yaşamı kanıtlama isteği kadar büyük.

Belki kendilerine yaşamı kanıtlamaya gerek duymayan insanlar, sevgileri de derinliğine duymadan, acıya dönüştürmeden yaşayıp gidiyorlar. Ya da sevgiyi sevgi, beraberliği beraberlik, ayrılığı ayrılık, yaşamı yaşam, ölümü ölüm olarak yaşıyorlar.

Oysa yaşam ölümle, ölüm yaşamla tanımlı. Ama sen. Senin için her beraberlik ayrılış, her ayrılış beraberlik, sevgi sevgisizlik, duyum duyumsuzluğun başldadığı an.

Birisinin teniyle yanyana olmak, kendi varoluşumu unutmak mı. Ya da daha derin algılamak mı. Kendi varoluşum. Her varoluş kendisiyle birlikte ölümü getirmiyor mu.

Tezer ÖZLÜ

Yanlızız

Ey İnsan! Bu kitabı sana ithaf ediyorum. Başının üstünden büyük bir rüzgâr geçiyor. Yalancı bir fecirle başlayan asır kararıyor ve sana tek ümit ışığı olarak en kudretli kaynağı uranium’da değil, senin ruhunda sıkışmış maddeden koparak çıkardığın korkunç tahrip aletinin patlayışından yükselecek alevi bekletiyor. Ey bahtsız! Tarihinin hiç bir devrinde kendine bu kadar yabancı, bu kadar hayran ve düşman olmadın. Labaratuarında aradığın, incelediğin, oyduğun, dibine indiğin, sırrını deştiğin her şey arasında yalnız ruhun yok. Onu beyin hücrelerinin bir üfürüğü sanmakla başlayan müthiş gafletin, otuz yıl içinde gördüğün iki muazzam dünya harbinin kan ve gözyaşı çağlayanlarında en büyük dersi arayan gözlerine bir körlük perdesi indirdi. Bırak şu maddeyi, boğ şu ölçü dehanı, doy şu fizik ve matematik tecessüsüne, kov şu kemiyet fikrini,dal kendi içine, koş kendi kendinin peşinden, bul onu, bul kendini, bul ruhunu, bul, sev, bil, an, gör, kendi içinde gör Allah’ ını. Kendine dön, kendine bak, kendine gel. Aptalca bir konfor aşkından doğduğu halde her biri daha korkunç bir dünya harbi hazırlayan teknik mucizelerinin yanında, senin iç zıtlıklarını elemeye yarayacak ve seni kendi kendinle boğuşmaktan kurtaracak ruh mucizelerini ara. İnan manevilere ve mukaddeslere, inan! Onlar hakkında bu kadar küçük düşünmekten utan! Her sezilen derinliğin ifşa ettiklerini düşünmekten bile seni alıkoyan tabiatçı metotlarını fırlat ve bitlenmiş elbiseler gibi at. Ortaçağ papazında haklı olarak ayıpladığın dar kafalılığın anlayış sınırlarını daha fazla darlaştıran beş duyu idrakinin kapalı dünyası içinde kalma:

arşı geç, ferşi atla, sidreyi
gör ne var maverada ibrethiz………..”

Peyami Safa - Yalnızız, Sayfa: 11

İçimizde

Tanrı,hepimizin yüreğine sevgi tohumunu serpmiştir...
''Tohumu besleyip yeşerten de,kurutup öldürende içimizdedir''
Besleyin,beslenin;♥
''Pusat Kubra''

Düş

Düşlerim bir şehri gösterir bana
İzmir olur yüreğimiz
Yüzün bir kelebek, sevişir hafızamla
Sıçrarız hayatına bir gülün”
'İlker İşgören'