Sessiz/iseniz,kendinizi özlediğinizdendir..!
-Pusat Kubra-

Eğer huzur dolu bir ülkede yaşamak isterseniz;
''İNSANLARI SIFATLANDIRMAYINIZ VE SINIFLAŞTIRMAYINIZ''...
bu sizi köreltir ve silikleştirir..!
Kabullenilmeyen her toplum,kabul görme çabası içinde nice kötülüklere kalkışacaktır...
''Pusat Kubra''

o öteki hep birini sever...
öteki de o birini..
Gönül bilinmeyeni sarar,
aşk'lar dolanbaçlı yollarda solar..
için içime,ellerin gönlüme değdi değeli..
... Aşk doğmadı gökyüzünde..
Velhasıl sen beni ben seni,buluta der olduk..
o dinledi biz anlattık..
Aktı gözyaşları gökyüzünün..
Aşk bize ağladı,
ben sana...
ve o gün bugündür AŞK doğmadı kentimde sevgili...
Etraf hep AŞK'sız Sensiz..bensiz
ve etraf biz'den yoksun..
Masalmışız..
Uyanmışız...
Yokmuşuz...
Aşk-ı ziyandır kalbim,
Hasatını topla ey gönül..!

'Pusat Kubra'

DÜŞ düş’ermek ister!

DÜŞ düş’ermek ister!   
                                                         
Sizde yüreğinizdeki düş'ü yeşertin ve hayatınıza umut tohumlarını inançla,azimle dikin.
Dünya üzerinde iyi işler çıkarmış insanların tümü DÜŞLEMİŞTİR ,düşlediğini yaratmış ve ona bağlı kalmıştır.

Bir düş kurdum düşümde..

Hayatımı en dipte yaşarken, nasıl zirveye çıktığımı ve bunun tüm evrelerini düşledim.

Şimdi teker teker başarı merdivenlerini çıktığımı arzuladığım hayata nasıl an be an yaklaştığımı hissediyorum.Aynı anda keyifteyim de.
Çünkü düş içimizde doğmaya hazır.

 Düşle...Ve arzuladığın hayata kavuş!
Şimdi sıra sende...
Düşle..

''Pusat Kübra''
 

Yine yeniden başlamak kendine...

Her türlü özlem kendinedir
her seste kendini dinler insan
bilinmeyen limanlara yelken açar
...her gördüğünü kendi rengiyle boyar
her şehir bir büyük ruhun yansımasıdır
her gittiği yerde bir parçası kalır insanın
insan kendi tahtına oturana kadar hep kayar
her basamak bir öncekinden daha yüksektedir
basamaklar bitince sonsuz düzlük sonsuzluğa uzar
bilge, sonsuz düzlüğün sonsuzluğunda sonsuz kalır
her ses bir diğerinin yerine göre yer tutar boşlukta
dıştaki sınırların içinde kalanına varlığım der
kendinin çizmediği hiçbir sınır kendi değildir
her zaman kendi için başkalarına uzar
yanlış yerde arayan yanlış şey bulur
buğday başağından habersizdir
her gün kendi şafağını taşır...

Sartre

Cennetin Dibi

"İnanın, kiliseye, camiye gitmiyorsanız bedava diyedir. Türümüzün bir özelliği bu. Bir yandan beş para etmeyen şeylere dünyanın parasını verir, bir yandan da maddi değeri yok diye dünyanın en güzel şeylerinin bedava olduğunun farkına varmaz ya da küçümseriz."Gündüz VASSAF

Carl Gustav Jung

"Kendi kalbine bakamayanın yaşamı bulanıktır; kendi yüreğine bakabilme cesareti gösterenler gönlünün muradını keşfedenlerdir. Dışarıya bakan rüya görür,hayal dünyasında kaybolur; içeriye bakan uzanır,kendini keşfeder."
-Carl Gustav Jung-

Kendin/den

Gitmek isteseniz de gidemezsiniz kendinizden...!
Hangi sokaktan dönseniz karşılaşacaksınız kendinizle,
O sana,sen ona soracaksınız hep...
.........ve koca bir sessizlik oluşacak
ruhunuzu ele geçiren...
...nefesinizi kesecek gerçekler...
......sıyrılmış hayatlar,ıskalanmış mutluluklar göreceksiniz...!
ama yine de o köşebaşını döneceksiniz defalarca...

asla bitmeyecek kendinize dönüşleriniz...!
'Pusat Kubra'

Zam/AN

Bazen insan,
alışmak ister..
karışmak ister tene
tükendiği yerden,
tekrar doğmak ister..
yine yeniden
Sen benim en anlamlı tükenişlerim,
sen benim sessizce kendime doğuşlarımsın
Sana bakmak,
ölümü bile bile,
ölümsüzlüğe kanat çırpmak gibi...
''Pusat Kubra''

Ölüm=Yaşam

Her sevginin başlangıcı ve süreci, o sevginin bitişinin getireceği boşluk ve yalnızlık ile dolu. Belirsizlikler arasında belirlemeye çalıştığımız yaşam gibi. Sevgi isteği, kendi kendine yaşamı kanıtlama isteği kadar büyük.

Belki kendilerine yaşamı kanıtlamaya gerek duymayan insanlar, sevgileri de derinliğine duymadan, acıya dönüştürmeden yaşayıp gidiyorlar. Ya da sevgiyi sevgi, beraberliği beraberlik, ayrılığı ayrılık, yaşamı yaşam, ölümü ölüm olarak yaşıyorlar.

Oysa yaşam ölümle, ölüm yaşamla tanımlı. Ama sen. Senin için her beraberlik ayrılış, her ayrılış beraberlik, sevgi sevgisizlik, duyum duyumsuzluğun başldadığı an.

Birisinin teniyle yanyana olmak, kendi varoluşumu unutmak mı. Ya da daha derin algılamak mı. Kendi varoluşum. Her varoluş kendisiyle birlikte ölümü getirmiyor mu.

Tezer ÖZLÜ